I tak po nitce dochodzi człowiek do kłębka. Synchroniczność w mini-wydaniu. Najpierw wczoraj czytałam Poradnik Duchowego Przetrwania niezastąpionej Agi Maciąg, gdzie był odnośnik do niezwykłej historii Anity Mooriani:
“She inspires her audience to transform their lives by living more authentically, discovering their greatest passions, transcending their deepest fears, and living from a place of pure joy, and has the ability to explain such mind-bending concepts as timelessness, non-duality, and simultaneous realities, in such simplified terms that everyone can understand. Anita is currently one of the most sought after inspirational speakers in the world and addresses sell out audiences all over the globe”.
I nic dziwnego! Słuchajta tylko:
One thing that I felt in this amazing expansive state, I felt I was in like a realm of clarity, where I understood everything. I understood why I had cancer. I understood that I was much greater, in fact all of us are much greater and more powerful than we realize when we’re in our physical bodies.
I also felt as if I was connected to everybody, like all the doctors that were treating me, the nurses, my husband, my mother, my brother, and everybody, I felt as though we all shared the same consciousness. I felt as though I could feel what they were feeling, I could feel the distress they were feeling, I could feel the resignation of the doctors.
But at the same time, I didn’t get emotionally sucked into the drama, but yet, I understood what they were feeling. It’s like we all share the same consciousness, it’s like when we’re not expressing in our physical bodies, you, and I, and all of us, we’re all expressions of the same consciousness. That’s what it felt like.
Dlaczego więc całe życie człowiek biegnie jak chomiczek w kółeczku, nawet bez podłączonej turbiny? Żeby chociaż coś z tego pędu i zadyszki było. Tyle energii która zasila frustrację, złość, lęk, zniewolenie. Niestety zazwyczaj tak….
A można inaczej. Nawet nie można tylko trzeba. Nie dlatego że niektórzy ludzie są „lepsi”, „oświecieni” i nie obowiązują ich zasady te same które obowiązują ciemny lud. Że trud nie dla nich. Wręcz przeciwnie. Postawa alternatywna wynika właśnie z głębokiej odpowiedzialności i szacunku dla ludzi, przyrody, świata. Postawa alternatywna, świadoma, jest rezultatem zrozumienia. Postawa alternatywna wymaga ogromu pracy, o wiele większego niż prosty cykl produkcja-konsumpcja, charakteryzujący się jako-taką społeczną użytecznością.
To jednak nie jest system zrównoważony! This is not at all fucking sustainable! I kolejny tego dowód mamy w tym roku (niezmiernie obfitującym w znaki, drogowskazy, wskazówki, prowadzenie). Ta epidemia to niezwykła, niezwykła metafora. Banału może – że trzeba o swoje fizyczne ciało dbać żeby nie załapało jakiejś chujni, że ta dbałość musi być na wszystkich poziomach – fizycznym, psychicznym, emocjonalnym, duchowym bo inaczej nie zadziała. Że wszyscy jesteśmy połączeni, wszyscy siedzimy w tym razem na tej naszej zmaltretowanej planetce. To naprawdę takie chłopskie mądrości… Ale ludzkość właśnie z najbardziej fundamentalnymi, prawdziwymi, esencjonalnymi i prostymi, „banalnymi” prawdami ma największy problem.
Na szczęście w dosłownie każdym momencie mamy Szansę. Mamy Wsparcie. Mamy wszystko czego potrzeba w szalonej obfitości. Trzeba tylko zobaczyć. Usłyszeć. Zrozumieć że dzwon bije właśnie nam!
Uwielbiam ten fragment:
Tyle mego słowa na niedzielę. With Love – from me to You 😉
Matka Polka Extra Motzna 